Podróże – Świat B2

Bardzo często natura zapiera dech w piersiach. Piękne lasy, lazurowe morza, zachwycające oceany, zjawiskowe góry, fauna i flora.

A ja najbardziej lubię drzewa. Według mnie to najpiękniejsze elementy naszej przyrody! Czy wiesz, że na świecie rośnie ponad 60 000 gatunków drzew? Są to najdłużej żyjące organizmy na Ziemi, które w dodatku mają zbawienny wpływ na człowieka. Dzięki fotosyntezie zamieniają dwutlenek węgla w tlen, a dzięki  chemikaliom zwanym ‘phytoncides’ pomagają zmniejszyć stres.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o nietypowych gatunkach drzew na świecie, czytaj dalej.

Bez wątpienia gatunek Wisteria rosnący w Japonii i jego zdolność do tworzenia tuneli może wywołać prawdziwy podziw. Jest to rodzaj kwitnącej winorośli, którą można tak wyhodować, aby przybierała dowolne kształty. Drzewa te kwitną pod koniec kwietnia lub na początku maja każdego roku, przedstawiając widok, który każdy na pewno zapamięta na całe życie! Można powiedzieć, że to nie jest drzewo, a cud natury.

W Japonii występuje również Bambus, który podobnie jak Wisteria nie jest drzewem – to trawa – ale trudno zauważyć różnicę. Bambus można znaleźć w innych miejscach na świecie, np. na Maui, czy na Hawajach. 

W samym centrum Azji, w Pakistanie rosną pajęcze drzewa. To bardzo ciekawe i interesujące zjawisko, które zostało odkryte dopiero w 2010 roku, kiedy Pakistan nawiedziły powodzie na ogromną skalę. Wówczas pająki uciekając przed podnoszącymi się wodami otulały drzewa pajęczynami. Według naukowców, w miejscach, w których znajdują się te pająki i pajęczyny, występuje mniej komarów przenoszących malarię! 

Najwyższe drzewa na świecie to ,Redwoods’. Rosną na wąskim kawałku ziemi na wybrzeżu Kalifornii. Te ogromne drzewa osiągają wysokość do 112 metrów. Ich obwód przy podstawie może osiągnąć do 7 metrów! 

W Polsce występują największe pod względem powierzchni skupiska leśne w Europie. Zajmują one prawie 30% terytorium Polski. Co ciekawe, lasy w Polsce rosną na najbiedniejszych terenach, co jest głównie rezultatem dynamicznego rozwoju rolnictwa w poprzednich stuleciach. W latach 1995-2014 obszar leśny powiększył się o 504 000 hektarów. Nasze lasy są bogate we florę, grzyby i faunę, zamieszkuje je 65% gatunków zwierząt występujących w Polsce. 

Gatunkiem drzewa, które najczęściej można spotkać w Polsce jest sosna. Rośnie ona głównie na podłożu piaszczystym. Ale gatunków drzew w Polsce jest znacznie więcej! Niezwykłym miejscem, w którym człowiek czuje się całkowicie otoczony przez przyrodę, która liczy sobie setki lat jest Białowieski Park Narodowy położony w północno-wschodniej części Polski. Park chroni fragment Puszczy Białowieskiej, ostatniego w Europie fragmentu lasu pierwotnego oraz liczącej kilkaset sztuk, największej na świecie wolnościowej populacji żubra.

W filmie wykorzystano fragmenty filmu: „Las – Wirtualna Lekcja #1” zrealizowany przez Laboratorium Wyobraźni oraz fragmenty filmu: „Przeżyj to! Polskie parki narodowe – Woliński Park Narodowy” zrealizowany przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska.

Z KLUBEM DIALOGU przez świat: Gozo – radosna siostra Malty, czyli moja podróż do radości (B2)

Wyspa Gozo nie jest duża, jej długość to 14,48 km, a szerokość 7,25 km. Gozo (po maltańsku „Għawdex” – to znaczy RADOŚĆ😊. Tutaj faktycznie człowiek jest radosny, wesoły, spokojny, bo na wyspie są: piękne krajobrazy, morze, plaże, ciekawe zabytki i małe, urocze miasta i wsie. Gozo leży 5 kilometrów od Malty. Prom z Malty na Gozo kursuje co 20 / 30 minut. Podróż też trwa 20 minut. Na wyspie mieszka 40.000 osób. Maltańczycy mówią po maltańsku i angielsku. Na Gozo przyjeżdża dużo turystów, głównie z Anglii, Włoch, Francji, Hiszpanii, Polski i Malty. W tym roku nie ma niestety turystów z Kanady, Australii i USA, których zawsze było tu dużo.

ATRAKCJE TURYSTYCZNE GOZO.

Panwie solne Xwejni (Xwejni Salt Pans) – skalne baseny, w których odparowuje się sól. Są bardzo stare, jeszcze z okresu rzymskiego. Mieszkańcy zbierają tę sól prywatnie.

Małe miasteczka i wsie – np. (na przykład) Gharb (Għarb) -architektura Gharbu i wszystkich miast na Gozo jest podobna. Budynki z grubymi, wapiennymi murami w kolorze piasku z  pięknymi balkonami. Niespodzianką są czerwone budki telefoniczne. Jak w Londynie. To pamiątka, kiedy Malta była kolonią brytyjską.

Sanktuarium Najświętszej Marii Panny z Ta’ Pinu w Għarb – jest położone na odludziu i pięknie prezentuje się na tle wzgórz i pól. Obecny budynek powstał w latach 1919-1931 w miejscu wcześniejszej kaplicy z XVI wieku. Historia tego miejsca związana jest z lokalnym cudem. To miejsce kultu Marii, pielgrzymek i uzdrowień.

Kościoły – duże, piękne i bogate – np. Bazylika św. Jana Chrzciciela w Xewkiji – która ma trzecią co do wielkości niepodpartą kopułę na świecie!

Zatoka Dwejra (Dwejra Bay) – bardzo znane miejsce na Gozo z ciekawymi atrakcjami: Skalnym Grzybem, Wewnętrznym Morzem i Niebieską Dziurą.

Skalny Grzyb (Fungus Rock) – skalny Grzyb to formacja skalna, na której powierzchni w czasach krzyżackich rosła dziwna roślina lecznicza – cynomorium szkarłatne. Była bardzo cenna dla rycerzy maltańskich, dlatego tuż obok wybudowali twierdzę, a za kradzież rośliny, groziło ciężkie więzienie, galery lub śmierć.

Wewnętrzne Morze (Inland Sea) – wewnętrzne Morze to słone jezioro, połączone z otwartym morzem. Można tutaj organizować wycieczki łódkami, pływać kajakiem, opalać się i kąpać. Plaża w tym miejscu jest kamienista, ale woda czysta i ciepła.

Błękitna Dziura (Blue Hole) – Gozo to bardzo dobre i popularne miejsce nurkowe w Europie a „blue hole” jest prawdziwą atrakcją. Błękitna dziura to „głęboka studnia” z jaskiniami i tunelami, pełna okazów morskiej fauny oraz flory. Pływają tam ryby, żółwie, ośmiornice. Prawdziwy raj dla nurków.

Lazurowe Okno (Azure Window) – do 8 marca 2017 roku w zatoce Dwejra można było zobaczyć skalny łuk zwany Lazurowym Oknem (Azure Window). Była to najbardziej charakterystyczna  atrakcja nie tylko Gozo, ale całej Malty. To miejsce wykreowała natura. Niestety natura też je zniszczyła. 3 lata temu duży sztorm uszkodził nie tylko Azur Window, ale też fragmenty wyspy.

Zatoka Xlendi (Xlendi Bay) – to królestwo sportów wodnych. Tutaj są kluby nurków, Pełno tu turystów, którzy opalają się nad pięknie położoną zatoką, pływają w morzu, uczą się nurkować a wieczorami spędzają czas w restauracjach, których jest tutaj bardzo dużo.

Victoria albo Rabat (Ir-Rabat Għawdex) – w centralnej części wyspy położona jest stolica. Do 1897 roku nazywała się Rabat. Na pamiątkę 60-tej rocznicy rządów brytyjskiej królowej Wiktorii, stolica zmieniła nazwę na Victoria. Teraz funkcjonują dwie nazwy. Stolica jest przytulną miejscowością z wąskimi uliczkami, małymi placami i dużą liczbą kościołów.

Cytadela w Victorii – nad Victorią góruje położona na wzgórzu cytadela. Cytadela to wspaniały, bardzo dobrze zakonserwowany zabytek. Z murów cytadeli turyści mogą oglądać wspaniały, panoramiczny widok na miasto i całą wyspę. Na terenie Cytadeli jest XVII-wieczna piękna i barokowa w środku katedra. Przed katedrą stoi pomnik Jana Pawła II-giego, który jest na Malcie bardzo popularną i lubianą osobą.

Świątynia megalityczna Ggantija (Ġgantija) – to najstarsza budowla na świecie. Powstała pomiędzy 3600 a 3200 rokiem p.n.e. (przed naszą erą) i jest dużo starsza niż piramidy w Gizie czy Stonehenge. 

Ggantija  to najstarsza megalityczna świątynia archipelagu.  Obiekt jest oczywiście na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Według legendy gigantyczna kobieta Sunsuna zbudowała tę świątynię w ciągu jednej nocy. A na dodatek w tym samym czasie kołysała na rękach swoje dziecko (a niektóre kamienie ważą 50 ton!). Naukowcy informują, że było to miejsce kultu bogini płodności. Ale kto i jak tak naprawdę zbudował to miejsce? To jest zagadka do dziś😊. Na terenie jest też małe muzeum z eksponatami z tamtego okresu.

Plaża i zatoka Ramla (Ramla Bay, Ramla il-Ħamra) – znajduje się tutaj piękna plaża o drobnym piasku w kolorze czerwonego złota. To jedyna piaszczysta plaża na Gozo. Z jednej strony oddziela ją morze, a z drugiej wzgórza pełne winogron oraz opuncji. To idealne miejsce, żeby odpocząć i pływać w ciepłym morzu.

Co jeszcze musisz zrobić na GOZO?

Tekst i audio: Violetta Kunicka-Kajczuk